Χλωριούχο κετυλοπυριδίνιο ως θεραπεία για την COVID-19

Το πειραματικό αποτέλεσμα έδειξε υψηλή συχνότητα χρήσης απολυμαντικών τεταρτοταγούς αμμωνίου ως θεραπείες για πολλούς ιούς, συμπεριλαμβανομένων των κορονοϊών: αυτά δρουν απενεργοποιώντας την προστατευτική λιπιδική επικάλυψη στην οποία βασίζονται οι ιοί όπως ο SARS-CoV-2. Οι ενώσεις τεταρτοταγούς αμμωνίου συνιστώνται ευρέως για την εξόντωση ιών και υπάρχουν πάνω από 350 προϊόντα στη Λίστα Ν: Απολυμαντικά για χρήση κατά του SARS-CoV-2 (Συμπληρωματικό Υλικό). Οι συγκεντρώσεις απολυμαντικού και οι χρόνοι επαφής (που σχετίζονται με πολλαπλούς ιούς) για πολλά από τα απολυμαντικά χημικά στη λίστα της EPA έχουν αναφερθεί και > 140 μπορούν να απενεργοποιήσουν τον ιό σε λίγα μόνο λεπτά (18).
Αυτές οι πληροφορίες μας οδήγησαν σε μια ευρύτερη αναζήτηση για ενώσεις τεταρτοταγούς αμμωνίου με δράση κατά των κορονοϊών και πιθανή ταυτοποίηση χημικών ουσιών που έχουν ήδη δοκιμαστεί στην κλινική πράξη και θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως πιθανή θεραπεία για την COVID-19. Ένα από τα απολυμαντικά που έχει αποδειχθεί ότι είναι καταστροφικό για τους ιούς (Συμπληρωματικό Υλικό) και χρησιμοποιείται ευρέως σε προϊόντα προσωπικής φροντίδας είναι το χλωριούχο κετυλοπυριδίνιο. Αυτή η ένωση βρίσκεται κυρίως σε στοματικά διαλύματα και έχει καταχωριστεί από τον FDA ως Γενικά Θεωρούμενη ως Ασφαλής (GRAS), έτσι ώστε να χρησιμοποιείται επίσης ως αντιμικροβιακός παράγοντας για προϊόντα κρέατος και πουλερικών (έως 1%). Το χλωριούχο κετυλοπυριδίνιο έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλαπλές κλινικές δοκιμές, συμπεριλαμβανομένης της θεραπείας κατά των αναπνευστικών λοιμώξεων, επικυρώνοντας τη χρήση του ως αντιιικού. Το κετυλοπυριδίνιο πιθανότατα προάγει την απενεργοποίηση του ιού καταστρέφοντας το καψίδιο, καθώς και μέσω της λυσοσωμοτροπικής του δράσης, η οποία, όπως συζητήθηκε παραπάνω, είναι κοινή για τις ενώσεις τεταρτοταγούς αμμωνίου. Αυτό εγείρει το ερώτημα εάν ορισμένα από τα φάρμακα που έχουν εντοπιστεί με αντιιική δράση κατά του SARS-CoV-2 in vitro συμπεριφέρονται παρόμοια, δηλαδή εάν μπορούν να καταστρέψουν το καψίδιο του ιού καθώς και να συσσωρευτούν στο λυσόσωμα ή στα ενδοσώματα και τελικά να εμποδίσουν την είσοδο του ιού. Πρόσθετες δημοσιευμένες μελέτες έχουν υποδείξει ότι αυτό το φαινόμενο μπορεί να μετριαστεί με τη χρήση αναστολέων της καθεψίνης-L.